5 Αυγούστου 2019 by admin 0 Comments

Blog Grid

3 Ιουλίου 2019 by admin 0 Comments

Όταν ο σκύλος μας κοιμάται

Πολλές φορές, στη προσπάθειά μας να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για τον σκύλο μας, αγγίζουμε την υπερβολή, υποχρεώνοντάς τον να κάνει περισσότερες δραστηριότητες απ’ό,τι είναι καλό για τη σωματική και ψυχική υγεία του.

Ενώ ένας ενήλικος άνθρωπος χρειάζεται να κοιμάται περίπου 8 ώρες την ημέρα, ένας υγιής σκύλος χρειάζεται 17 με 18 ώρες. Για να είμαστε ακριβείς, το στάδιο του βαθύ ύπνου διαρκεί 6 με 8 ώρες, ενώ τις υπόλοιπες 10 ώρες ο σκύλος λαγοκοιμάται.

Τα περισσότερα σκυλιά προσαρμόζονται στα ωράρια της οικογένειάς τους και κοιμούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, βρίσκονται σε ελαφρύ ύπνο από τον οποίο ξυπνάνε πολλές φορές απότομα λόγω κάποιου θορύβου, κάποιου επισκέπτη κτλ.

Τα κουτάβια συνήθως έχουν ένα υπερφορτωμένο πρόγραμμα εξαιτίας των ιδιοκτητών τους οι οποίοι θέλουν το κουτάβι τους να μάθει πολλά πράγματα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Πιο σημαντικό όμως είναι να του προσφέρουν, ανά τακτά διαστήματα, ένα ήρεμο και ασφαλές μέρος για ξεκούραση για το καλό τόσο της σωματικής όσο και της πνευματικής ανάπτυξής του.

Πώς κοιμούνται οι σκύλοι;

Όπως και στον άνθρωπο, ο ύπνος του σκύλου ξεκινάει με το στάδιο του ελαφρύ ύπνου, ακολουθεί το στάδιο του βαθύ ύπνου και στη συνέχεια το στάδιο REM. Όταν ο σκύλος βρίσκεται στο στάδιο REM, μπορούμε να παρατηρήσουμε γρήγορες κινήσεις των ματιών, απότομες κινήσεις των άκρων, γρυλίσματα, ακόμα και υπνοβασία.

Στο βραδινό ύπνο του ανθρώπου, κατά τη διάρκεια μίας νύχτας, τα παραπάνω στάδια επαναλαμβάνονται 4 με 5 φορές και καθε φορά ο κύκλος τους διαρκεί περίπου 90 λεπτα. Στον σκύλο, ο κάθε κύκλος διαρκεί σχεδόν 16 λεπτά και επαναλαμβάνεται περίπου 20 φορές κάθε νύχτα.

Γιατί χρειάζεται ο ύπνος;

Κατα τη διάρκεια του ύπνου, μία βασική λειτουργία είναι η ανάπτυξη των συνδέσεων των νεύρων του εγκεφάλου. Αυτός είναι ένας λόγος που τα κουτάβια κοιμούνται τόσο πολύ. Μία άλλη βασική λειτουργία που εκτελεί ο οργανισμός κατά τη διάρκεια του ύπνου είναι η ανανέωση των κυττάρων η οποία είναι πολύ σημαντική για το ανοσοποιητικό σύστημα και τον μεταβολισμό. Μία ακόμη λειτουργία είναι η επεξεργασία της μνήμης όπου διάφορα συναισθηματικά βιώματα της ημέρας επεξεργάζονται και αναλύονται ξανα. Τέλος ο ύπνος είναι πολύτιμος για την εξάσκηση απαραιτήτων ενστικτωδών λειτουργιών.

Τι συμβαίνει στο στάδιο REM;

Το στάδιο REM χαρακτηρίζεται από την παράλυση ή την μερική παράλυση του μυϊκού συστήματος. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί αλλιώς το σώμα θα υπάκουγε σε ό,τι ονειρεύεται ο σκύλος. Όταν βλεπουμε τον σκύλο μας να κουνάει τα ακρα του, να γρυλίζει, να κουναει την ουρά του, ξέρουμε οτι βρίσκεται στη φάση REM. Σύμφωνα με έρευνες και θεωρίες, τα σκυλιά δεν θυμούνται τα όνειρά τους, τα οποία είναι μία επεξεργασία των εμπειριών που έχουν κάνει την προηγούμενη μέρα. Η συνολική διάρκεια της φάσης REM είναι το 29% του συνολικού ύπνου.

Εκμάθηση κατά τη διάρκεια του ύπνου

Κατά τη διάρκεια της φάσης REM, ο εγκέφαλος παρουσιάζει μία λειτουργία εκμάθησης επεξεργαζόμενος εμπειρίες και γεγονότα που συνέβησαν την προηγούμενη μέρα. Είναι μία λειτουργία που λαμβάνει χώρα στον νεοφλοιό του εγκεφάλου. Υπάρχουν κι άλλες λειτουργίες εκμάθησης που συμβαίνουν στον ιππόκαμπο αλλά γίνονται κατά τη διάρκεια του βαθύ ύπνου.

Τι συμβαίνει στον βαθύ ύπνο;

Ο βαθύς ύπνος είναι πολύ σημαντικός για την εκμάθηση. Στην εν εγρηγόρσει ζωή, όταν μαθαίνουμε κάτι καινούριο, αυτό αποθηκεύεται προσωρινά στον ιππόκαμπο. Ο ιππόκαμπος είναι από τις πιο παλιές περιοχές στον εγκέφαλο και παίζει σημαντικό ρόλο στην εκμάθηση και στη μνήμη. Στον βαθύ ύπνο λοιπόν, ενεργοποιούνται τα Κύματα Δελτα που στέλνουν σήμα στον ιππόκαμπο να στείλει με την σειρά του την πληροφορία στο νεοφλοιό του εγκεφάλου. Στον βαθύ ύπνο επίσης υπάρχει απελευθέρωση νοραδρεναλίνης η οποία βοηθάει τις διαδικασίες που είναι υπεύθυνες για τον σχηματισμό της μνήμης. Ταυτόχρονα η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες που δυσκολεύει την εκμάθηση, πέφτει σε πολύ χαμηλα επίπεδα.

Οι συνέπειες της έλλειψης ύπνου

Όταν ο σκύλος μας έχει έλλειψη ποιοτικού ύπνου αυξάνεται η νευρικότητά του, μειώνεται η σωματική και ψυχολογική αντοχή του και το ανοσοποιητικό του σύστημα γίνεται πιο ευάλωτο. Ιδιαιτέρως τα κουτάβια και τα νεαρά σκυλιά που βρίσκονται στην ανάπτυξη πρεπει να έχουν τη δυνατότητα να κοιμούνται πολύ ούτως ώστε ο εγκέφαλός τους να μπορεί να επεξεργάζεται τα διάφορα βιώματα και τις καινούριες πληροφορίες. Είναι πολυ σημαντικό να προσέχουμε να μην παραφορτώνουμε το κουτάβι μας με νεές εμπειρίες όπως επίσης και να μην το παραμελούμε συναισθηματικά. Τέλος θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην περίπτωση που ο σκύλος μας είναι νευρικός βοηθάει να έχουμε ένα καθημερινό σταθερό πρόγραμμα ανάπαυσης και μία τελετουργική διαδικασία που να τον προετοιμάζει για ύπνο.

Τι σημαίνουν οι διάφορες στάσεις στον υπνο;

Στο πλάι: ο σκύλος νιώθει ασφαλής στο περιβάλλον που είναι, έχει αυτοπεποίθηση και εμπιστεύεται τους ανθρώπους του.

Κουλουριαστός: είναι η αγαπημένη στάση των σκυλιών. Τα άκρα βρίσκονται κάτω απο το σώμα και η ουρά στρέφεται γύρω από το σώμα που μπορεί να φτάσει μέχρι και το κεφάλι. Σε αυτή τη στάση ο σκύλος προστατεύει με φυσιολογικό τρόπο το σώμα του. Σε αυτή τη στάση κοιμάται επίσης όταν δεν υπάρχει μεγάλος χώρος.

Μπρούμυτα με τα άνω άκρα ανεπτυγμένα: από αυτή την στάση ο σκύλος μπορεί να σηκωθεί πολύ εύκολα ή ακόμα και να τρέξει. Σκυλιά που τους αρέσει να κοιμούνται έτσι, έχουν πολύ ενέργεια και είναι πολύ εύκολο να τα κινητοποιήσουμε.

Μπρούμυτα με τα άνω άκρα μαζεμένα: Σε αυτή τη στάση τα σκυλιά δεν είναι τόσο χαλαρά, επειδή δεν μπορούν να χαλαρώσουν τους μύες και δεν μπορουν να φτασουν στη φάση του βαθύ ύπνου. Η στάση αυτή δείχνει ότι ο σκύλος έχει πολύ ενέργεια, είναι δραστήριος και του αρέσει το παιχνίδι. Δείχνει επίσης πως έχουμε να κάνουμε με έναν σκύλο τρυφερό, λίγο φοβητσιάρη και ντροπαλό.

Ανάσκελα: Η στάση αυτή δείχνει πως ο σκύλος μας έχει αυτοπεποίθηση και είναι πολύ ευτυχισμένος με τον εαυτό του και το σπίτι του. Δεν θα δούμε ποτέ έναν λύκο ή μία αλεπού να κοιμάται ανάσκελα στη φύση, καθώς με αυτόν τον τρόπο το σώμα τους είναι εκτεθειμένο και ευάλωτο. Σκυλιά που τους αρέσει να κοιμούνται έτσι, έχουν ένα πολύ χαλαρό χαρακτήρα και είναι ανεξάρτητα.

Ανάσκελα με τα κάτω άκρα σηκωμένα: σε αυτή την στάση κοιμάται ο σκύλος που έχει καταναλώσει πολύ ενέργεια κατά τη διάρκεια της ημέρας του. Ο σκύλος δείχνει να νιώθει ευτυχισμένος και ασφαλής και να απολαμβάνει τον ύπνο του. Όταν έχουμε αυτή την εικόνα μπροστά μας, ξέρουμε οτι έχουμε έναν σκύλο με αυτοπεποίθηση και ικανό να βρίσκει λύσεις σε δύσκολες καταστάσεις και να προσαρμόζεται.

15 Ιουνίου 2019 by admin 0 Comments

Σκυλιά μεταξύ υπερκόπωσης και κατάθλιψης

Σε μία κοινωνία που τα σκυλιά δεν μπορούν να είναι απλώς σκυλιά και αντιμετωπίζονται από τους ανθρώπους τους είτε με φιλόδοξες απαιτήσεις είτε με πλήρη αδιαφορία για τις φυσιολογικές τους ανάγκες, τα σκυλιά αυτά όλο και περισσότερο τα βλέπουμε να βρίσκονται κάτω από το φάσμα του συνδρόμου της υπερκόπωσης ή της κατάθλιψης.

Κανένας σκύλος από μόνος του δεν θα επέλεγε να πάει για 4 με 6 ώρες βόλτα και στη συνέχεια να παρακολουθήσει μαθήματα agility. Επίσης δεν θα επέλεγε να περάσει μόνος του 10 ώρες μέσα σε ένα κλειστό χώρο. Και σίγουρα δεν θα είχε στο πρόγραμμά του να συναντήσει σε μία εκδήλωση άλλα 50 σκυλιά και να είναι αναγκασμένος να κάνει δημόσιες σχέσεις.

Τι θα έκανε ένας σκύλος αν μπορούσε ελεύθερα να επιλέξει;

Σχετικά με το παραπάνω ερώτημα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον οι ανακαλύψεις του Günther Bloch ο οποίος παρατήρησε την καθημερινότητα ελεύθερων αδέσποτων σκυλιών που ζούσαν χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις εκτός από εκείνη του τακτικού ταϊσματος. Ο Bloch παρατήρησε λοιπόν ότι τα σκυλιά, κατά τη διάρκεια του 24ώρου, είναι δραστήρια κατά μέσο όρο 3,3 ώρες το καλοκαίρι και 4,7 ώρες το χειμώνα. Σε αυτό το διάστημα, τα σκυλιά ασχολιούνται 30% με την προστασία και την ασφάλεια της περιοχής τους, 40% με την έρευνα του περιβάλλοντος, την αναζήτηση τροφής, το τάισμα και 30% με το παιχνίδι. Τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας τα σκυλιά γλαρώνουν, κοιμούνται ομαδικά και γενικότερα αναπαύονται. Τέλος πρόσεξε πως τα νεαρά σκυλιά είναι κατά μέσο όρο 1,6 ώρες πιο δραστήρια από τα ενήλικα σκυλιά.

Πόση δραστηριότητα χρειάζονται τα σκυλιά μας;

Τα σκυλιά πάνω απ’όλα χρειάζονται να έχουν τη δυνατότητα να ερευνούν το περιβάλλον τους χωρίς να ακούνε συνεχώς εντολές και διορθώσεις. Μία βόλτα με λουρί στη γειτονιά, παρότι αυτό είναι το συνηθέστερο, δεν είναι ωστόσο κάτι το φυσιολογικό για το σκυλί μας. Όπως επίσης δεν είναι φυσιολογικό ο σκύλος μας να ζει μόνιμα στον κήπο, ανεξαρτήτως του μεγέθους του κήπου μας.

Όλα τα σκυλιά δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες. Υπάρχουν σκύλοι που χρειάζονται πολλές δραστηριότητες και πνευματική απασχόληση και άλλοι που είναι ευτυχισμένοι αν έχουν αρκετές ελεύθερες βόλτες. Σχετικά με αυτό το θέμα, μεγάλο ρόλο παίζει η ράτσα του σκύλου. Για παράδειγμα ένα γαλλικό Μπουλντόγκ χρειάζεται λιγότερες δραστηριότητες απο ένα Ροτβάιλερ.

Συνεχόμενοι θόρυβοι, υπερβολική εκθέση σε διάφορα ερεθίσματα, πολλά ξένα σκυλιά στη γειτονιά είναι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν τον σκύλο μας σε υπερκόπωση ή κατάθλιψη. Επίσης ένας άλλος παράγοντας πολυ σημαντικός είναι η διατροφή: κακής ποιότητας πρωτεϊνες και έλλειψη τρυπτοφάνης (αμινοξέα που παράγει τη σεροτονίνη) ή ακόμα ελλειψη ενέργειας λόγω μιας βέγκαν διατροφής είναι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν κατάθλιψη.

Ποιά είναι τα σημάδια;

Στην αρχή της νόσου ο σκύλος παρουσιάζει διάφορα προειδοποιητικά σημάδια: μειωμένη δραστηριότητα, απότομες αλλαγές στη διάθεση (από εκνευρισμό σε υπερκινητικότητα και στη συνέχεια μελαγχολία). Οι αντοχές του πέφτουν γρήγορα και απότομα. Επισής μπορεί να παρατηρηθεί εμμονικό γλείψιμο και δάγκωμα συγκεκριμένων σημείων του σώματος. Το τελικό στάδιο παρουσιάζει κατάθλιψη, καχυποψία, κρίσεις πανικού και φοβίες. Εκτός από τα ψυχολογικά συμπτώματα όμως υπάρχουν και τα σωματικά: γαστρεντερίτιδα, πόνος στις αρθρώσεις, δερματικές παθήσεις, υπερευαισθησία στα φαγητά, προβλήματα στο ουροποιητικό σύστημα και ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;

Είναι πολύ σημαντικό να βρούμε την αιτία που προκάλεσε το πρόβλημα. Τί ενοχλεί τον σκύλο μας; Τι μπορεί να τον αγχώνει; Και με ενσυναίσθηση και σεβασμό προς το πρόβλημά του να τον φροντίζουμε.

Το καλύτερο είναι να προσφέρουμε στον σκύλο μας μία περίοδο ησυχίας και καθημερινής σταθερότητας, δηλαδή να υπάρχει ένα πρόγραμμα. Παράλληλα θα ανακαλύψουμε ποιές είναι οι στρεσογόνες καταστάσεις και θα μάθουμε να τις αποφεύγουμε.

23 Μαΐου 2019 by admin 0 Comments

Η εκπαίδευση στη σχέση ανθρώπου – σκύλου

Ένα ερώτημα που απασχολεί τους περισσότερους ιδιοκτήτες σκύλων είναι πόσες μέθοδοι εκπαίδευσης υπάρχουν και ποιά είναι η καλύτερη. Η αλήθεια είναι πως κάθε άνθρωπος έχει τη δικιά του θεωρία σύμφωνα με το πώς φαντάζεται ότι πρέπει να είναι ένας εκπαιδεύμενος σκύλος και αυτό οδηγεί πολλές φορές σε έντονες συζητήσεις μεταξύ ιδιοκτητών. Στην ουσία όμως υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι εκπαίδευσης.

Ο πρώτος τύπος εκπαίδευσης χαρακτηρίζεται από ανεκτικότητα. Στην περίπτωση αυτή, οι επιθυμίες και τα συμφέροντα του σκύλου μας έχουν προτεραιότητα. Επιτρέπουμε στον σκύλο να λειτουργεί πάντα με βάση το ένστικτό του, ανεξαρτήτως αν κάποιος άλλος υποφέρει από τη συμπεριφορά του. Δίνουμε τη δυνατότητα στον σκύλο μας να μπορεί να είναι ο εαυτός του και να λύνει τα προβλήματά του με τον δικό του τρόπο. Αυτό, αρχικά, δεν ακούγεται άσχημα γιατί ακριβώς ο σκύλος μαθαίνει να λύνει τα προβλήματα μόνος του. Από την άλλη μεριά όμως, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πραγματικά όρια μπορεί να γίνει η αιτία να ξεφύγει εύκολα μία κατάσταση και σαν αποτέλεσμα να έχουμε πολλές δυσάρεστες συγκρούσεις μεταξύ μας αλλά και με το κοινωνικό περιβάλλον μας. Τέλος, θα πρέπει να πούμε ότι αυτός ο τύπος εκπαίδευσης απέχει από τον φυσιολογικό τρόπο ζωής ενός σκύλου, καθώς σε μία άγρια αγέλη σκύλων τα όρια και οι κανόνες είναι πρωταρχικής σημασίας ζητήματα.

Ο δεύτερος τύπος εκπαίδευσης χαρακτηρίζεται από αυταρχικότητα και πειθαρχία. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σκύλων έχουν συνδιάσει την λέξη «εκπαίδευση» με τον συγκεκριμένο τύπο. Στην περίπτωση αυτή, τα πάντα λειτουργούν βάσει εντολών. Είναι σίγουρο ότι με αυτή τη μέθοδο μπορούμε να πετύχουμε, σε μικρό χρονικό διάστημα, εντυπωσιακά αποτελέσματα στο θέμα της υπακοής, τα προβλήματα όμως που προκύπτουν είναι διάφορα. Ο σκύλος μας χάνει τη δυνατότητα να κρίνει καταστάσεις και να λύνει κάποια προβλήματα μόνος του, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει έλλειψη αντίληψης και αυτοπεποίθησης. Επίσης, λόγω του φόβου και του άγχους που εισπράττει εξαιτίας της εκπαίδευσης, δεν μπορεί να βιώσει την εμπειρία της ευχάριστης συνεργασίας με τον άνθρωπο. Τέλος, στην περίπτωση αυτή, υπάρχει σοβαρή έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ ανθρώπου και σκύλου. Θα πρέπει βέβαια να συμπληρώσουμε πως ούτε αυτός ο τύπος εκπαίδευσης συμβαδίζει με τον φυσιολογικό τρόπο ζωής του σκύλου. Σε μία άγρια αγέλη, οι ρόλοι εναλλάσσονται, τίποτα δεν επιβάλλεται με τη βία σε κανέναν, καθώς όλα τα μέλη της λειτουργούν με αμοιβαίο σεβασμό και εμπιστοσύνη για χάρη της αρμονικής και αποδοτικής συνεργασίας.

Ο τρίτος τύπος εκπαίδευσης είναι πιο κοντά στο μέτρο και πλησιάζει περισσότερο τη χρυσή τομή μεταξύ φυσιολογικού και πολιτισμένου. Στην περίπτωση αυτή, ο άνθρωπος βλέπει τον σκύλο του σαν κοινωνικό σύντροφο που έχει τους δικούς του τρόπους και δυνατότητες, τις δικές του ανάγκες και ικανότητες μάθησης. Δηλαδή στην εκπαίδευση του σκύλου μας, λαμβάνουμε πάντα υπόψιν τον τρόπο και τις δυνατότητες μάθησης, όπως επίσης και το πώς λειτουργεί ο σκύλος βάσει του είδους του. Ταυτοχρόνως υπάρχουν σαφείς κανόνες και όρια που διαμορφώνουν ένα πλαίσιο μες το οποίο ο σκύλος μας μπορεί να ανταποκριθεί χωρίς να χάσει επαφή με τα ένστικτά του.

Ο προβληματισμός στην εκπαίδευση

Από τη στιγμή που αποφασίσουμε να μοιραστούμε τη ζωή μας με έναν σκύλο, θα πρέπει να γίνουμε υπεύθυνοι όχι μόνο για την υγεία του αλλά και για την σωστή συμπεριφορά του μέσα στο περιβάλλον και την κοινωνία που ζούμε. Έτσι μόνο εξασφαλίζουμε μία ασφαλή και αρμονική συνύπαρξη. Οι κανόνες της επικοινωνίας δεν είναι κάτι που επινοούμε, αλλά κάτι που αποκτούμε μέσα απο τη συνεργασία και την προσωπική κατανόηση. Ο πυρήνας των κανόνων θα πρέπει να είναι ο αμοιβαίος σεβασμός προς τον άλλον. Το νόημα κάθε εκπαίδευσης δεν είναι να θυσιάζουμε τις ανάγκες μας για την εκπλήρωση των αναγκών των άλλων και ούτε το αντίστροφο. Το νόημα της εκπαίδευσης είναι να βρούμε τα απαραίτητα όρια για να κερδίσουμε τόση ελευθερία που να μην λειτουργεί είς βάρος του άλλου.

Στη φύση, σε μία αγέλη σκύλων υπάρχουν κανόνες για την ασφάλεια, την επιβίωση και την ηρεμία της ομάδας και είναι προσαρμοσμένοι στο φυσικό περιβάλλον όπου ζει η αγέλη. Δεν είναι όμως πάντα εύκολο το γεγονός ότι τα σκυλιά μας πρέπει να μαθαίνουνε κανόνες που δεν είναι φυσιολογικοί για το είδος τους και στρέφονται εναντίον των ενστίκτων τους. Για παράδειγμα, στη φύση ο σκύλος ενστικτωδώς κυνηγάει ένα θήραμα, αλλά στο κέντρο της πόλης θα πρέπει να του το απαγορεύσουμε για τη δική του ασφάλεια αλλά και για την ασφάλεια των συμπολιτών μας. Σε ένα πολιτισμικό περιβάλλον με συνθήκες διαβίωσης που δημιουργήθηκαν από εμάς τους ανθρώπους, είναι απαραίτητο να δίνουμε στα σκυλιά μας οδηγίες. Όντας πάντα διίκαιοι, γνωρίζοντας τις ικανότητες και τον φυσιολογικό τους τρόπο μάθησης και σεβόμενοι το διαφορετικό είδος τους.

15 Μαΐου 2019 by admin 0 Comments

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή στον σκύλο

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή χαρακτηρίζεται από πράξεις ή κινήσεις του σώματος που δεν αρμόζουν στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται το άτομο και οι οποίες επαναλαμβάνονται συνεχώς. Σε σκύλους που πάσχουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, συνήθως παρατηρούμε τις εξής συμπεριφορές: να κυνηγούν την ουρά τους, να γλείφουν επίμονα τις πατούσες τους, να τρέχουν σε κύκλο ή να γαυγίζουν με τρόπο σταθερό και μονότονο.

Νευρολογικά, στους σκύλους που υποφέρουν από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, μπορούμε να εντοπίσουμε αλλαγές στο σύστημα επιβράβευσης του εγκεφάλου τους, αλλαγές που είναι παρόμοιες με εκείνες που συμβαίνουν στον εγκέφαλο τοξικομανών ανθρώπων.

Για την καλύτερη κατανόηση του φαινομένου, είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως στους σκύλους υπάρχει μία διάκριση μεταξύ ιδεοψυχαναγκαστικών διαταραχών και στερεοτυπικών συμπεριφορών. Το χαρακτηριστικό μίας στερεοτυπικής συμπεριφοράς είναι ότι δεν έχει ούτε στόχο ούτε σκοπό. Το ατελείωτο κυνήγι της ουράς είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Τις περισσότερες φορές, οι πρώτες στερεοτυπικές συμπεριφορές εμφανίζονται ήδη σε νεαρές ηλικίες όταν το κουτάβι έρχεται αντιμέτωπο με μία στρεσογόνο κατάσταση. Ενώ αργότερα, σε μεγαλύτερες ηλικίες, εμφανίζονται χωρίς να υπάρχει κάποιο αναγνωρίσιμο ερέθισμα. Αντιθέτως στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ο σκύλος φαίνεται να αναπτύσσει αυτού του είδους τη συμπεριφορά έχοντας κάποιον σκοπό. Για παράδειγμα, ένας σκύλος μασάει συνέχεια την κουβέρτα του προσπαθώντας, ασυνείδητα, να ανακουφιστεί από κάποιο άγχος και να αποκοιμηθεί.

Συχνά δεν αναγνωρίζουμε την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή του σκύλου μας παρά μόνο όταν παρουσιάσει σοβαρά συμπτώματα και δεν μπορεί πλέον να ηρεμήσει. Στις σοβαρές περιπτώσεις, ο σκύλος δεν μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά του και έχει προβλήματα στον ύπνο, στο φαγητό, στη βόλτα και στις κοινωνικές του επαφές. Καθώς τα αίτια πολλών ιδεοψυχαναγκαστικών διαταραχών είναι σωματικά, το σωστό είναι να απευθυνόμαστε σε κτηνίατρο και όχι σε εκπαιδευτή.

Πώς δημιουργείται η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή;

Οι αιτίες της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής δεν μπορούν πάντα να προσδιοριστούν με σαφήνεια. Η κληρονομική προδιάθεση, βέβαια, παίζει σημαντικό ρόλο σε πολλές περιπτώσεις. Ξέρουμε λοιπόν πως σε συγκεκριμένες ράτσες είναι πιο πιθανό να παρατηρηθούν ιδεοψυχαναγκαστικές συμπεριφορές. Είναι πιθανό, πίσω από μία διαταραγμένη συμπεριφορά, να κρύβεται ένας τύπος επιληψίας. Η επιληψία μπορεί να θεραπευτεί με φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο η διαταραχή μπορεί να επιμείνει, καθώς ο σκύλος έχει υιοθετήσει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, η οποία αρχικά εκδηλώθηκε λόγω επιληψίας, αλλά πλέον υφίσταται ανεξάρτητα. Είναι επίσης πιθανό οι αιτίες της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής να έχουν τις ρίζες τους στην εποχή που ο σκύλος ήταν κουτάβι και να οφείλονται σε κακές συνθήκες διαβίωσης και σε λάθος μεθόδους κοινωνικοποίησης και εκπαίδευσης. Τέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε την περίπτωση όπου ο σκύλος μαθαίνει να συμπεριφέρεται ιδεοψυχαναγκαστικά. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το επίμονο γλείψιμο της πατούσας μετά το τέλος της θεραπείας μίας δερματοπάθειας που προκαλεί κνησμό. Κατά τη διάρκεια της ασθένειας, ο σκύλος μαθαίνει πως ανακουφίζεται κάθε φορά που γλείφεται. Έτσι λοιπόν, ακόμα και μετά το πέρας της θεραπείας κι ενώ έχει υποχωρήσει ο κνησμός, ο σκύλος εξακολουθεί να γλείφει την πατούσα του καθώς, στο μυαλό του, ο συνειρμός «γλείφω – αισθάνομαι καλά – παίρνω ικανοποίηση» συνεχίζει να υπάρχει.

Ποιά είναι η θεραπεία της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής;

Όποιος και να είναι ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται η διαταραχή, το σίγουρο είναι πως δεν θα μπορέσουμε να τη θεραπεύσουμε με τις συνηθισμένες μεθόδους εκπαίδευσης. Θα πρέπει καταρχάς να εξετάσουμε αν υπάρχει μία σωματική αιτία, παραδείγματος χάριν μία δερματοπάθεια, ή αν έχουμε να κάνουμε με ένα νευρολογικό πρόβλημα. Μόλις αυτό διασαφηνιστεί και θεραπευτεί, θα πρέπει ο κτηνίατρος να σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό πρόγραμμα για τον ιδεοψυχαναγκασμό του σκύλου. Στην αρχή του προγράμματος, η χρήση ψυχοφαρμάκων είναι μάλλον αναπόφευκτη. Στη συνέχεια θα είναι απαραίτητο, σε συνδιασμό με τη φαρμακοθεραπεία, να σχεδιαστεί ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα ούτως ώστε ο σκύλος να ξεμάθει και να αποβάλλει την ιδεοψυχαναγκαστική συμπεριφορά.

Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται κι απο τους ανθρώπους που προσέχουν τον σκύλο, οι οποίοι, με αγάπη και υπομονή, θα πρέπει να δουλεύουν μαζί του και να προχωράνε βήμα – βήμα.

10 Μαΐου 2019 by admin 0 Comments

Τα σκυλιά μας και η τηλεόραση

Αρέσει στα σκυλιά μας να βλέπουν τηλεόραση;

Οι άνθρωποι θεωρούμε πως οτιδήποτε αρέσει σε εμάς θα πρέπει λογικά να αρέσει και στους σκύλους μας. Ετσι λοιπόν, μεταξύ άλλων, φτιάξαμε και ένα τηλεοπτικό κανάλι το οποίο απευθύνεται ειδικά στους τετράποδους φίλους μας.

Το DogTV έχει δημιουργηθεί με βάση επιστημονικές έρευνες απο επαγγελματίες των ΜΜΕ και σε μία συνεργασία μεταξύ των Amazon fire TV, Chromecast (Google) και Apple-TV.

Οι επιστήμονες κάνανε έρευνες με τη βοήθεια του eye-tracking (τεχνολογία με χρήση ειδικού ανιχνευτή που καταγράφει τις κινήσεις του ματιού) και ανακαλύψανε ότι πράγματι τα σκυλιά προτιμούν να βλέπουν στην τηλεόραση συγκεκριμένες εικόνες και σκηνές. Διαπιστώσανε επίσης ότι στα σκυλιά αρέσει να βλέπουν άλλα σκυλιά και, ακόμα περισσότερο, τους αρέσει να τα ακούνε. Οι ήχοι που προτιμούν είναι γαυγίσματα και ουρλιαχτά σκύλων, ανθρώπινες φωνές επιβράβευσης και τα χαρακτηριστικά σφυρίγματα των σκυλο-παιχνιδιών.

Με ποιόν τρόπο βλέπουν τα σκυλιά μας τηλεόραση;

Ενώ σε εμάς, μας αρέσει να ξαπλώνουμε αναπαυτικά στον καναπέ και με ένα σνακ να παρακολουθούμε τηλεόραση, τα σκυλιά μας προτιμούν να βλέπουν τηλεόραση με έναν διαδραστικό τρόπο: πλησιάζουν την τηλεόραση και προσπαθούν να μυρίσουν, γυρίζουν πίσω σε εμάς, παρακολουθούν τις αντιδράσεις μας και μερικές φορές απαντούν στα γαυγίσματα που ακούγονται από την τηλεόραση. Επίσης στα σκυλιά θα τους άρεσε πολύ αν μπορούσανε να κάνουν ζάπινγκ ή αλλιώς αν ήταν δυνατόν να έχουν μπροστά τους τρεις διαφορετικές τηλεοράσεις που να παίζουν διαφορετικά προγράμματα ταυτοχρόνως.

Επιπλέον τα σκυλιά βλέπουν με διαφορετικό τρόπο απο εμάς τις εικόνες της τηλεόρασης. Η όραση των σκύλων διαφέρει απο εκείνη του ανθρώπου καθώς οι σκύλοι έχουν διχρωματική όραση που σημαίνει πως βλέπουν στις αποχρώσεις του μπλε και του κίτρινου. Το DogTV το έλαβε υπόψιν του και χρησιμοποιεί κυρίως αυτά τα δύο χρώματα. Επίσης γνωρίζουμε ότι οι σκύλοι είναι ευαίσθητοι στις γρήγορες κινήσεις και στις αλλαγές των λεπτομερειών, κάτι που υποστηρίζεται από την νέα τεχνολογία των τηλεοράσεών μας, την HDTV.

Τι συναισθήματα έχει ο σκύλος όταν βλέπει τηλεόραση;

Μετά από τον πρώτο ήχο ή την πρώτη εικόνα που θα του τραβήξει την προσοχή, ο σκύλος θα προσπαθήσει να καταλάβει και τη δική μας αντίδραση. Δηλαδή είναι σημαντικό το γεγονός πως οι σκύλοι δεν παρακολουθούν μόνο την τηλεόραση, αλλά παρακολουθούν επίσης και τις δικές μας αντιδράσεις οι οποίες επηρεάζουν τις δικές τους. Πολλές φορές μάλιστα παρακολουθούν περισσότερο εμάς παρά την τηλεόραση. Με άλλα λόγια, η αντίδρασή μας είναι αυτό που θα τραβήξει το ενδιαφέρον του σκύλου για αυτό που δείχνει η τηλεόραση.

Πώς θα έπρεπε να είναι η ιδανική τηλεόραση για σκύλους;

Καταρχάς η ιδανική τηλεόραση για σκύλους θα ήταν μία τηλεόραση που τα σκυλιά θα παρακολουθούσαν χωρίς να χρειάζονται εμάς. Θα έδειχνε σκύλους που τρέχουν, παίζουν και βγάζουν διάφορους ήχους και σκηνές που προβάλλονται σε αποχρώσεις μπλέ και κίντρινου. Οι σκηνές επίσης θα έπρεπε να αλλάζουν το πολύ κάθε τρία δευτερόλεπτα, καθώς αυτό είναι το μέγιστο χρονικό διάστημα που μπορεί να εστιάσει την προσοχή του σε ένα σημείο ένας σκύλος. Αλλά και πάλι, τίποτα από τα παραπάνω δεν θα ήταν αρκετό για να πλησιάσει το ιδανικό, καθώς λείπει το θεμελιώδες στοιχείο: η μυρωδιά!

Ενώ για τον άνθρωπο η σημαντικότερη αίσθηση είναι εκείνη της όρασης, για τον σκύλο η σημαντικότερη αίσθηση είναι η όσφρηση. Ο σκύλος, πάνω απ΄όλα, θέλει να μυρίζει και, κατά προτίμηση, θέλει να μυρίζει τα οπίσθια ενός άλλου σκύλου.

Όταν θα βρουμε τεχνική λύση για τη λεπτομέρεια αυτή, τότε μάλλον τελειώσανε και οι χαλαρες βραδινές μας στιγμες μπροστά στη τηλεόραση.

7 Μαΐου 2019 by admin 0 Comments

Εθισμένος στο παιχνίδι;

Τα περισσότερα σκυλιά αγαπούν το παιχνίδι. Διασκεδάζουν παίζοντας είτε με άλλα σκυλιά είτε με ανθρώπους. Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση που ο σκύλος μας θέλει να παίζει μόνο με αντικείμενα; Όταν δεν μπορεί να χάσει από τα μάτια του το αγαπημένο του κόκαλο; Όταν μας πετάει το μπαλάκι του ξανά και ξανά για να του το πετάξουμε πίσω ξεκινώντας ένα ανεξάντλητο παιχνίδι επαναφοράς; Ή όταν με τις ώρες πλατσουρίζει στην παραλία παίζοντας με βότσαλα κι αδιαφορώντας για οποιαδήποτε κοινωνική επαφή; Ή ακόμα όταν δεν αποχωρίζεται ποτέ το πολύτιμο αντικείμενό του γρυλίζοντας σε όποιον το πλησιάσει;

Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες σκύλων δεν καταλαβαίνουν ότι ο σκύλος τους είναι εξαρτημένος από ένα παιχνίδι. Αντιθέτως, είναι ικανοποιημένοι με τον σκύλο τους καθώς τον βλέπουν να τρέχει χαρούμενος, να παίζει και να τους φέρνει αδιάκοπα το αγαπημένο του αντικείμενο. Δυστυχώς λίγοι είναι εκείνοι οι ιδιοκτήτες που αντιλαμβάνονται τον εθισμό του σκύλου τους και τα διάφορα προβλήματα που σχετίζονται με αυτόν. Όμως, για να αποφύγουμε κάθε παρεξήγηση: είναι πολύ σημαντικό να παίζουμε με τον σκύλο μας. Το παιχνίδι είναι θεμελιακό στοιχείο κάθε συναισθηματικού δεσμού και κάνει τον σκύλο μας να αισθάνεται ασφαλής. Είναι λοιπόν το μέτρο και ο τρόπος που υποδεικνύουν αν πρόκειται για ένα κοινωνικό παιχνίδι ή για μία εθιστική συμπεριφορά.

Σε γενικές γραμμές, μπορούμε να μιλήσουμε για εθιστική συμπεριφορά όταν παρατηρούμε τα εξής: ο σκύλος μας να επιδιώκει τακτικά να ζει και να ξαναζεί μία συγκεκριμένη εμπειρία. Η ανάπτυξη της προσωπικότητάς του να είναι μειωμένη και οι κοινωνικοί του δεσμοί να είναι περιορισμένοι. Να δυσκολεύεται να ελέγξει τον εαυτό του και να μην επιζητεί μία κατάσταση ηρεμίας παρά μόνο όταν του κρύβουμε το αντικείμενο της επιθυμίας του.

Η εθιστική συμπεριφορά και το σταθερά υψηλό επίπεδο διέγερσης σημαίνουν πως το σώμα του σκύλου μας διακατέχεται από στρες. Η απελευθέρωση ανδρεναλίνης και κορτιζόλης αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και επιταχύνουν τον καρδιακό ρυθμό, ενώ το πεπτικό σύστημα υπολειτουργεί. Αν αυτή η κατάσταση εμφανίζεται συχνά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να οδηγήσει, βραχυπρόθεσμα ή και μακροπρόθεσμα, σε σημαντικά προβλήματα υγείας.

Πώς δημιουργείται η τάση για εθισμό;

Μία βόλτα για τον σκύλο μας είναι ένα εξερευνητικό ταξίδι. Τα περισσότερα σκυλιά χαίρονται περπατώντας, μυρίζοντας και σημαδεύοντας στην άκρη του μονοπατιού. Αρκετές φορές όμως παρατηρούμε, μετά από ένα χρονικό διάστημα, τα σκυλιά να βαριούνται, να χάνουν το ενδιαφέρον τους, με αποτέλεσμα να γίνονται ανεξάρτητα και να υπακούουν περισσότερο στις έμφυτες ανάγκες τους: να ψάχνουν για ίχνη άγριων ζώων, να κυνηγάνε γάτες ή αλεπούδες, να ακολουθούνε σκύλες σε οίστρο και γενικότερα να επιδίδονται σε κάθε λογής σκυλο-παιχνίδι. Συχνά λοιπόν αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: προσπαθούμε να ανακατευθύνουμε τον σκύλο μας από τις παραπάνω, ανεπιθύμητες για εμάς, τάσεις προς μία εναλλακτική η οποία συνήθως είναι ένα παιχνίδι. Ο σκύλος μας λοιπόν σταματάει να είναι προσανατολισμένος προς τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος και η προσοχή, το ενδιαφέρον και οι προσδοκίες του αναπροσανατολίζονται σε ένα αντικείμενο ή σε μία δραστηριότητα, παραδείγματος χάριν στην επαναφορά της μπάλας. Σε αρκετές περιπτώσεις ο σκύλος μπορεί να αναπτύξει μία εθιστική σχέση με αυτό το παιχνίδι. Εν ολίγοις, η βάση του εθισμού είναι ένα καταπιεσμένο πάθος για κυνήγι.

Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε την τάση για εθισμό;

Για να έχουμε έναν ισορροπημένο σκύλο θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν διάφορους παράγοντες. Χρειάζεται μία υπεύθυνη γέννα και ανατροφή από την πλευρά του εκτροφέα και να υπάρχει μία μάνα ώριμη και με αυτοπεποίθηση. Από μέρους μας χρειάζεται να αφιερώσουμε χρόνο για την σωστή εκπαίδευση και κοινωνικοποίηση του κουταβιού. Να του παρέχουμε ευκαιρίες για μάθηση και ένα περιβάλλον πλούσιο σε ερεθίσματα. Θα πρέπει να του προσφέρουμε προκλήσεις τόσο σωματικές όσο και διανοητικές, αποφεύγοντας τις υπερβολές και πάντα σεβόμενοι την ηλικία και το φυσικό ταμπεραμέντο του. Επίσης θα πρέπει με ενσυναίσθηση να αναγνωρίζουμε τα όριά του. Αν ο σκύλος μας είναι ιδιαιτέρως ενθουσιώδης, καλό θα είναι να αποφεύγουμε το έντονο παιχνίδι, να παίζουμε για σύντομα χρονικά διαστήματα και να αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο για μεγάλες βόλτες αναθέτοντάς του, παράλληλα, διαφόρων ειδών καθήκοντα.

7 Μαΐου 2019 by admin 0 Comments

Grain-Free και μυοκαρδιοπάθεια

Τον Ιούλιο του 2018, η Αμερικάνικη Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμακων προειδοποίησε τους ιδιοκτήτες σκύλων και τους επαγγελματίες του χώρου σχετικά με αναφορές για καρδιακή νόσο, συγκεκριμένα για τη διεσταλμένη μυοκαρδιοπάθεια, σε σκύλους που τρώνε δίαιτες χωρίς σιτηρά. Οι συγκεκριμένες τροφές περιέχουν, αρακά, φακιές σπόρους όσπριων ή και πατάτες.

Τι είναι η διεσταλμένη μυοκαρδιοπάθεια (DCM);

Είναι μία ασθένεια του καρδιακού μυός. Δηλαδή όταν μεγαλώνουν οι θάλαμοι της καρδιάς, οι μύες γίνονται λεπτότεροι και πιο αδύναμοι με συνέπεια να γίνεται πιο δύσκολο για την καρδιά να τροφοδοτεί τον οργανισμό με αίμα και οξυγόνο.

Ποιές είναι οι αιτίες της DCM;

Πρώτον, μπορεί να προκύπτει γενετικά. Οι φυλές στις οποίες συνήθως παρατηρείται η DCM είναι οι μεγαλόσωμες φυλές όπως για παράδειγμα τα μπόξερ, τα ντόμπερμαν και οι μεγάλοι δανοί. Δεύτερον, μπορεί να σχετίζεται με την ανεπάρκεια ταυρίνης. Η ταυρίνη είναι αμινοξύ που παράγεται από τον οργανισμό των σκυλιών. Πριν από δύο χρόνια, ο Δρ Stern παρατήρησε μία αύξηση περιστατικών διεσταλμένης μυοκαρδιοπάθειας σε σκυλιά ράτσας golden retriever τα οποία ακολουθούσαν μία δίαιτα χωρίς σιτηρά και ήταν επίσης ανεπαρκή σε ταυρίνη. Διαπίστωσε λοιπόν πως αυτά τα σκυλιά ανταποκίθηκαν ευνοϊκά στη θεραπεία όταν πρόσθεσε συμπληρώματα ταυρίνης. Τρίτον, η DCM μπορεί να σχετίζεται με μία διατροφή χωρίς σιτηρά. Δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιά είναι ακριβώς η σχέση μεταξύ της διατροφής και της ανάπτυξης της DCM, αλλα υπάρχει η υποψία ότι πρόκειται για έναν τρόπο δίαιτας που είναι τοξικός για την καρδιά.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, έχει παρατηρηθεί μία σημαντική αύξηση των τροφών χωρίς σιτηρά. Οι τροφές αυτές απαιτούν από τους παραγωγούς τους να έχουν μεγαλύτερη εμπειρία στη διατροφολογία, προκειμένου να είναι σε θέση να προσφέρουν ένα καλά ισορροπημένο γεύμα στο κατοικίδιο ζώο μας. Είναι πιθανό τέτοιες τροφές να περιέχουν συστατικά με διαφορετική πεπτικότητα με αποτέλεσμα να κάνουν άλλα συστατικά να είναι λιγότερο βιοδιαθέσιμα, δηλαδή να απορροφούνται από τον οργανισμό πιο δύσκολα. Χωρίς τη σωστή έρευνα, μπορεί να προκύψουν σοβαρές διατροφικές ανεπάρκειες που επηρεάζουν σημαντικά τη σωστή λειτουργία του οργανισμού του σκύλου μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;

Η καλύτερη λύση για σκυλιά που δεν έχουν ακόμα προβλήματα διεσταλμένης μυοκαρδιοπάθειας είναι να εμπιστευόμαστε έμπειρους κατασκευαστές ή διατροφολόγους με μακρόχρονη εμπειρία. Για όσους δεν θέλουν να αλλάξουν την grain free δίαιτα, συστήνεται ένα καρδιογράφημα και ένας έλεγχος της ταυρίνης στις ετήσιες αιματολογικές εξετάσεις.

17 Απριλίου 2019 by admin 0 Comments

Ο εκτροφέας

Η πρώτη συνάντηση με έναν εκτροφέα γίνεται συνήθως μετά από την απόφαση μας να αποκτήσουμε ένα σκύλο.

Πολλές φορές ο μελλοντικός ιδιοκτήτης έχει ήδη μία συγκεκριμένη εικόνα για το πώς θέλει να είναι το μελλοντικό του σκυλί και ανάλογα έχει αποφασίσει για μία συγκεκριμένη ράτσα.

Ενας εκτροφέας, σε πρώτη φάση, θα απαντησει από το τηλέφωνο στις πιο βασικές σας ερωτήσεις. Σίγουρα όμως δεν θα κλείσει ή πουλήσει κάποιο κουτάβι, αλλά θα σας καλέσει να επισκεφτείτε το εκτροφείο.

Στην πρώτη σας συνάντηση μπορεί να μην έχουν γεννηθεί ακόμα τα κουτάβια. Ο εκτροφέας όμως θα σας ενημερώσει για τους γονείς των κουταβιών, τα χαρακτηριστικά τους, καθώς και για τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της ράτσας. Επίσης θα σας αναφέρει τους σκοπούς και τις φιλοδοξίες του. Για παράδειγμα, αν θέλει να έχει σκυλιά συντοφιάς, σκυλιά πρωταθλητές σε εκθέσεις ή σκυλιά εργασίας κτλ. Ακόμη θα σας εξηγήσει τι θα πρέπει να κάνετε ούτως ώστε να μπορέσει το κουτάβι να γίνει ο σκύλος που επιθυμείτε να έχετε. Σε αυτή την πρώτη συνάντηση θα έχετε τη δυνατότητα να αποφασίσετε αν ο τρόπος εκτροφής, η λειτουργία του εκτροφείου ή η φιλοσοφία του εκτροφέα ταιριάζουν με τα δικά σας κριτήρια. Από την άλλη πλευρά, θα μπορέσει και ο εκτροφέας να αποφασίσει αν μπορεί και θέλει να σας εμπιστευτεί ένα κουτάβι.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών εβδομάδων μετά τη γέννα, ο εκτροφέας δεν θα σας επιτρέψει να επισκεφτείτε την μάνα με τα κουτάβια επειδή φροντίζει για μία ήρεμη κατάσταση θηλασμου. Μετά από αυτήν την περίοδο θα δεχθεί με χαρά την επίσκεψη σας και, κατα προτίμηση, όλης της οικογένειας σας, καθώς οι πολλοί επισκέπτες (γυναίκες, άνδρες, παιδιά και ηλικιωμένοι) έχουν θετικές επιρροές στην κοινωνικοποίηση των κουταβιών. Μία μάνα σκύλα, που έχει εμπιστοσύνη στον εκτροφέα, θα σας είναι πολύ φιλική και χωρίς καθόλου επιθετική συμπεριφορά εφόσον υπάρχει σεβασμός προς την ίδια και τα κουτάβια της. Στο πλαίσιο της επίσκεψης αυτής, ο εκτροφέας θα σας προετοιμάσει και για τη σωστή μετάβαση του κουταβιού προς το σπίτι σας.

Ως μελλοντικός ιδιοκτήτης σκύλου, θα πρέπει να προβληματιστείτε στη περίπτωση που ο εκτροφέας δεν σας δείχνει τα σκυλιά του εκτροφείου και την μάνα των κουταβιών. Καλό θα είναι να παρατηρήσετε εάν τα σκυλιά του εκτροφείου είναι σωστά φροντισμένα και να ενημερωθείτε σχετικά με την καθημερινότητα τους. Δηλαδή αν υπάρχει αρκετός χώρος για τις δραστηριότητες τους, ένας ασφαλής και αξιοπρεπής χώρος για τη ξεκούραση τους και αν έχουν επαφή με την οικογένεια και το σπιτικό περιβάλλον του εκτροφέα. Η θεωρία ότι πρέπει να σκληραγωγούμε τα σκυλια έχοντάς τα ξεχωριστά μέσα σε μικρούς περιφραγμένους χώρους (kennel) είναι εδώ και πολλά χρόνια ξεπερασμένη και πλέον θεωρείται ότι είναι μη φυσιολογικό.

Ενας σωστός και έμπειρος εκτροφέας δεν κάνει οικονομία στη διατροφή και στο πλούσιο σε ερεθίσματα περιβάλλον για τα κουτάβια του. Φροντίζει όλοι οι χώροι του εκτροφείου να είναι καθαροί και έχει τακτοποιημένα τα κτηνιατρικά βιβλιάρια με τους εμβολιασμούς και τις αποπαρασιτώσεις των κουταβιών. Τα κουτάβια πρέπει να είναι δηλωμένα στον κυνολογικό όμιλο και να έχουν microchip. Τα σωστά μεγαλωμένα κουτάβια είναι μαθημένα να δέχονται τη σωματική φροντίδα και το ανθρώπινο άγγιγμα σε όλο τους το σώμα χωρίς να δείχνουν φόβο.

Τέλος, ο εκτροφέας θα πρέπει να έχει τόσα σκύλια που να μπορεί να έχει την δυνανοτητα για καθημερινή τακτική ενασχόληση μαζί τους.

Η αποφαση να παρουμε σκύλο απο ένα εκτροφέα θα πρέπει να βασίζεται στην εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του εκτροφέα.

17 Απριλίου 2019 by admin 0 Comments

Το ερώτημα της στείρωσης

Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που αντιμετωπίζω ως εκτροφέας από ανθρωπους που αποκτήσανε ένα θηλυκό σκυλί είναι η εξής: πρέπει να γίνεται στείρωση; Και αν ναι, πότε;

Η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση δεν είναι εύκολη γιατί εξαρτάται απο πολλούς διαφορετικούς παράγοντες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ωοθηκυστερεκτομή επηρεάζει όλο το ορμονικό σύστημα της σκύλας καθώς σταματάει η παραγωγή των οιστρογόνων και άλλων ορμονών που ρυθμίζουν τον οιστρικό κύκλο.

Ο πιο αργός μεταβολισμός και η αυξημένη όρεξη είναι μόνο δύο από τις πολλές συνέπειες που προκύπτουν από μία στείρωση.

Σε σκύλες που έχουν βάρος πάνω απο 20 κιλά υπάρχει ο κίνδυνος, με την παύση της παραγωγής των οιστρογόνων, ο ουρηθρικός σφιγκτήρας να χαλαρώσει με αποτέλεσμα την ακράτεια ούρων.

Σε μερικές άλλες περιπτώσεις, μετά τη στείρωση, τα επινεφρίδια αρχίζουν να παράγουν οιστρογόνα. Αυτό σημαίνει πως η σκύλα θα θέλει και πάλι να ζευγαρώσει και τα αρσενικά θα την κυνηγάνε.

Σε κουτάβια και έφηβες σκύλες που δεν εχουν περάσει ακομα τον πρώτο οίστρο, η στείρωση μπορεί να εμποδίσει να ολοκληρωθεί ομαλά η σωματική τους άναπτυξη κι επιπλέον, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μου, οι σκύλες που στειρώνονται πριν την ωρίμανση τους είναι πιο ανώριμες και κρατάνε αρκετές κουταβίσιες συμπεριφορές.

Η επέμβαση της στείρωσης γίνεται πολλές φορές με την λαπαροσκοπική τεχνική και είναι μία από τις πιο συνηθισμένες επεμβάσεις στα κτηνιατρεία. Παρ’όλ’αυτά υπάρχουν κάποιοι κίνδυνοι που πρέπει να έχουμε υπόψιν μας: εκείνος της ολικής νάρκωσης, της μετεγχειρητικής αιμορραγίας και ο κίνδυνος της λοίμωξης.

Κατά την γνώμη μου, οι σωστοί λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να στειρώσουμε τη σκύλα μας είναι οι εξής: πρώτον, όταν κινδυνεύει κληρονομικά να εμφανίσει καρκίνο του μαστού ή της μήτρας. Δεύτερον, όταν περνάει συνεχόμενες ψευδοκυήσεις με έντονα σωματικά συμπτώματα (παράγει γάλα και φουσκώνει) και συμπεριφοριστικά προβληματα (υπερβολική επιθετικότητα και κατάθλιψη κατά την περίοδο του μετα-οίστρου). Τρίτον, έαν ο ιδιοκτήτης της σκύλας υποφέρει από υπερβολικό άγχος κατά τη διάρκεια του οίστρου της σκύλας του λόγω των ενοχλήσεων απο τα αρσενικά και δεν μπορεί να βρει τρόπο αντιμετώπισης. Τέλος, η στείρωση είναι απαραίτητη στην περίπτωση της κλειστής πυομήτρας (μία λοίμωξη της μήτρας) που μπορεί να προκύψει μετά από τον οίστρο.

Η απόφαση της στείρωσης δεν πρέπει να είναι η εύκολη λύση για διάφορα προβλήματα, αλλά μία ώριμη απόφαση για το καλύτερο της σωματικής υγείας και ψυχικής ισορροπίας της σκύλας μας.

);